پورت‌های موردنیاز دایرکت ادمین و تنظیم حداقل دسترسی

اگر شما از کنترل پنل دایرکت ادمین برای سرور مجازی یا اختصاصی خود استفاده می کنید و به تازگی فایروال csf را در سرور خود نصب کرده اید، باید جند پورت را در فایروال آزاد کنید تا سرویس های سرور شما بدون مشکل کار کنند، در این مطلب لیست پورت های لازم دایرکت ادمین را نوشته ایم و کاربرد هرکدام از این پورت ها را توضیح داده ایم.

فایروال اجازهٔ ارتباط‌ها را طبق قانون‌های مشخص کنترل می‌کند. اگر یک پورت بسته باشد، برنامه ممکن است داخل سرور اجرا شود ولی از اینترنت به آن نرسیم. باز کردن همهٔ پورت‌ها برای رفع یک خطا لازم نیست؛ باید ارتباط موردنیاز مشخص شود.

20 و 21 :

برای ftp . توجه داشته باشید ftp از random high port number استفاده می کند اگر مشتری شما قصد استفاده از ftp به حالت Passive mode را داشته باشد شما نیاز دارید تا رنج پورت های زیر را در فایل تنظیمات سرویس خود به آدرس /etc/proftpd.conf اضافه نمایید :

PassivePorts 35000 35999 سپس همین پورت ها در فایروال csf خود باز کنید.

22 : پورت پیش فرض ssh

25، 465 و 587: پورت 25 برای تبادل SMTP بین سرورهاست؛ 587 برای submission و 465 برای submission با TLS ضمنی، در صورت فعال بودن سرویس، استفاده می‌شوند. جایگزینی 25 با 587 در تبادل بین سرورها راه‌حل عمومی نیست.

SMTP برای ارسال ایمیل استفاده می‌شود. نام سرور، پورت، نوع رمزگذاری و حساب ارسال را از سرویس ایمیل بگیرید. رمز ایمیل با رمز ورود مدیریت سایت لزوماً یکسان نیست.

53 : برای سرویس dns ( سرویس named) جهت پیدا کردن وب سایت های شما – این پورت باید در tcp و udp باز شود.

80 و 443 : برای ترافیک وب سرور ( به طور پیش فرض آپاچی ) برای پروتکل های http و https

110 و 995 : برای دسترسی به ایمیل به وسیله pop

143 و 993 : برای دسترسی به ایمیل به وسیله imap

2222 : پورت پیش فرض دایرکت ادمین

3306 : برای mysql، در صورتی که شما به دیتابیس های mysql به صورت remote متصل نمی شوید شما نیازی به باز کردن این پورت ندارید، یعنی اینکه تمام فایل های سیستم های مدیریت محتوا شما در همان سرور قرار داشته باشند شما نیازی به قابلیت ریموت ندارید، بستن این پورت باعث بالا رفتن امنیت سرور می شود.

توجه : بسیاری از این پورت ها به صورت پیش فرض هستند، پورت‌های مدیریت را به مبدأهای مجاز محدود کنید؛ عوض کردن شمارهٔ پورت به‌تنهایی امنیت سرویس را تضمین نمی‌کند، برای باز کردن port های بالا از مطلب باز کردن پورت در csf استفاده کرده یا به سرویس مدیریت سرور نت آرام استفاده نمایید.

امیدواریم این مطلب برای شما مفید بوده باشد، اگر سوال، نظر یا مشکلی در این مورد داشتید در قسمت دیدگاه های همین صفحه آن را ارسال نمایید.

منبع : مرکز آموزش دایرکت ادمین

پنل، SSH، وب، DNS، ایمیل و FTP فعال را با listening socket ها تطبیق دهید. برای FTP passive محدودهٔ جدا لازم است.

پورت مدیریتی را به شبکهٔ مجاز محدود کنید. TCP و UDP و IPv4 و IPv6 را جدا در نظر بگیرید؛ باز کردن همهٔ خروجی و ورودی لازم نیست.

از شبکهٔ بیرونی معتبر اتصال هر سرویس لازم را تست کنید. بعد از تغییر کنسول و راه برگشت را نگه دارید.

بستن پورت باید با نیاز گواهی، DNS و ارسال ایمیل سازگار باشد. دربارهٔ توقف ConfigServer و نسخهٔ نگهداری‌شدهٔ CSF، راهنمای فعلی سازنده را ببینید.

محدودهٔ PassivePorts بالا فقط نمونه است و باید با تنظیم واقعی FTP شما هماهنگ باشد. پورتی که برنامه روی آن گوش نمی‌دهد، با باز شدن فایروال فعال نمی‌شود. ابتدا فهرست listenerها را ببینید و سپس TCP و UDP و IPv6 را متناسب با سرویس تنظیم کنید. پس از اعمال، از شبکهٔ مجاز یک اتصال تازه بسازید و پیش از بستن دسترسی قدیمی، نتیجه را بررسی کنید.